Herdenken met Oma Pollak
Het Nationaal Monument op de Dam op televisie. De Taptoe klinkt. Twee minuten stilte. Scoutingkinderen helpen bij de kranslegging. Even later een kort beeld van de herdenking op de Waalsdorpervlakte, op de andere zender.
Zo herdachten wij op 4 mei in mijn jeugd. En zo herdenk ik nog steeds – nu met mijn eigen gezin.
Toch had 4 mei vroeger een extra lading.
Na afloop van de herdenking ging mijn moeder naar de studeerkamer om te bellen met oma Pollak.
Oma Pollak was niet mijn echte oma. Ze was de buurvrouw van mijn ouders toen zij, net getrouwd, in een flat in Tilburg kwamen wonen. Ze had geen kinderen en was jong weduwe geworden.
Ze adopteerden elkaar – mijn ouders en mevrouw Pollak.