Zo zit ik nu eenmaal in elkaar

Het klinkt onschuldig. Bijna plausibel zelfs.

Zo zit ik nu eenmaal in elkaar.

Toch is het een rode vlag. En elke professional die je dit tijdens een sollicitatiegesprek op de mouw probeert te spelden, mag zijn koffie opdrinken en vriendelijk richting de uitgang worden begeleid. Sorry, geen match.

Want wie zegt: Dat zit nu eenmaal in de aard van het beestje, zegt in wezen: Dit is wie ik ben. Verwacht niet dat ik snel zal veranderen. De bereidheid om zich te ontwikkelen lijkt te ontbreken.

Maar er is nog iets met deze veelgehoorde uitspraak. Ze is biologisch gezien onjuist.

Want hoe het beestje ook in elkaar steekt, jouw brein beschikt over een bijzonder vermogen: neuroplasticiteit. Gedurende je hele leven ontstaan nieuwe neurale verbindingen terwijl andere verzwakken. Het brein leert voortdurend. Bewust én onbewust.

Elke gedachte die je herhaalt, elke emotie die je regelmatig ervaart en elk gedrag dat je blijft vertonen, versterkt bepaalde patronen. Hoe vaker een patroon wordt geactiveerd, hoe vanzelfsprekender en automatischer het wordt. Tot het voelt als de waarheid.

‘Zo zit ik nu eenmaal in elkaar’ is daarom vaak niet meer dan een verzameling ingesleten patronen.

En precies daar ligt de mogelijkheid tot verandering.

Je kunt neuroplasticiteit namelijk ook vóór je laten werken.

Omdat je brein geen onderscheid maakt tussen wat goed of slecht voor je is -beschouw het als een voorspellingsmachine- is het belangrijk om zelf de regie te nemen.

Mijn gouden tip: richt je niet op grote doorbraken, maar op micro-acties. Kleine onderbrekingen van automatische patronen die, bij voldoende herhaling, nieuwe neurale verbindingen versterken. Na verloop van tijd gaat de voorspellingsmachine die jouw brein is, zich daarop aanpassen.

Micro-interventies
Wanneer je jezelf bijvoorbeeld voor de vierde keer een belangrijke e-mail ziet controleren, kun je bewust stoppen en tegen jezelf zeggen:

‘Stop. Hier is het oude script actief.’

Een korte zinnetje als tegengif. Het creëert ruimte om een andere keuze te maken. En daarmee geef je je brein de kans om een nieuw patroon te ontwikkelen.

Hetzelfde geldt voor uitstelgedrag. Als perfectionisme je tegenhoudt om te beginnen, probeer dan deze micro-interventie:

‘Wat als het wél goed uitpakt?’

Klein. Simpel. Maar precies genoeg om een nieuw neuraal paadje aan te leggen.

Volgende week geef ik je nog een paar strategieën om neuroplasticiteit bewust in te zetten en nieuwe scripts te ontwikkelen. Zodat je je brein kunt prepareren voor groei, verandering en nieuwe kansen. Wordt vervolgd.

In mijn werk als executive coach begeleid ik leiders en professionals die aan de buitenkant succesvol zijn, maar voelen dat de manier waarop ze presteren niet langer houdbaar of vervullend is. Niet omdat ze minder ambitieus willen worden, maar omdat ze verlangen naar een manier van werken die óók ruimte laat voor rust, aanwezigheid en echte voldoening.

Herken je jezelf hierin? Dan onderzoek ik graag samen met je wat er nodig is om met meer rust, helderheid en impact te werken.